Serce Człowieka


Joanna Woś zajmuje się tematyką wyparcia, substytutów potrzeb, wstydu i traum emocjonalnych, często czerpiąc z estetyki malarstwa historycznego i wykorzystując na nowo symbolikę minionych czasów w celu krytyki aktualnej perspektywy. W swojej najnowszej serii obrazów podejmuje rozważania na tematy dotyczące doświadczeń duchowych i cielesnych w odniesieniu do wrażliwości współczesnego człowieka rozbudzonej obawami dotyczącymi przetrwania w coraz bardziej niepewnych kontekstach społecznych i politycznych. Podobnie jak w eschatologii średniowiecznej skupia się na duszy. Podkreśla jej dualizm – dana osoba ma dwa lub więcej rodzajów dusz: jedna z nich jest związana z funkcjami ciała, a druga może wędrować, uciekać poza nie.