Pola Magnetyczne


W Longue durée Nelly Agassi i Nicolas Grospierre rozwijają wizualny dialog na temat czasu, architektury i fizycznego braku światła. „Longue durée” – długie trwanie – to ogląd rzeczy oparty na długotrwałej obserwacji, skupiony na powolnych, pozornie niedostrzegalnych zmianach i ich konsekwencjach, postrzeganych jako być może najbardziej zasadnicze aspekty rzeczywistości.

W Heliografiach, nowym cyklu prac Nicolasa Grospierre’a, fotograf porzuca jeden ze swych ulubionych tematów – architekturę – by zaprezentować prace, które można by uznać za antytezę Bressonowskiego „decydującego momentu”. Długa perspektywa jest kluczowa w Heliografiach, które można by opisać jako fotografie bez kliszy, bez aparatu, a nawet bez papieru: geometryczne wzory „wyrysowane” przez słońce na barwnych aksamitnych kanwach na przestrzeni pięciu miesięcy.

Długie trwanie jest równie ważne dla Nelly Agassi i jej twórczego namysłu nad architekturą. W Longue durée artystka zajmuje się biografią budynku mieszczącego galerię Pola Magnetyczne. Plen-air, jedna z jej minimalistycznych, lecz wirtuozowskich interwencji, przywraca do życia elementy architektoniczne niegdyś stanowiące jego integralną część: okna przestrzeni galeryjnej. Zaznaczenie ich nieobecności pozwala Agassi nawiązać kontakt z długą historią domu i badać kwestie znikania, zachowywania, a także tego, jak architektura zmienia się i dostosowuje pod wpływem użytkowania i czasu. Jednocześnie stanowi nawiązanie do fundamentalnego wątku Heliografii Grospierre’a poprzez odniesienie do (nie)obecności światła wpuszczanego przez okna.

Wystawa Longue durée, zrodzona z wizualnej wymiany pomiędzy dwiema autonomicznymi wrażliwościami artystycznymi, porusza zagadnienia czasu, pamięci i immanentnej zmiany, często niedostrzegalnej gołym okiem.